Dus  u  kiest voor een Newfoundlander?!

... zeker weten?

 

 

 

 

Prachtig!

Ook U viel vast voor die beerachtige verschijning, met zijn prachtig verzorgde vacht, toen U voor de eerste keer kennis maakte met deze reus...

Zijn beeld zou u nog lang heugen ... hij was een lust voor het oog  ... zijn karakter al even adembenemend mooi... 

 

 

Dt zou voor u DE hond gaan worden, zodra u de kans zou krijgen !

Maar U zou vast en zeker niet voor een stinkende klittenbaal gevallen zijn !!!

 

 

 

Bedenk dus wel .....

 

 

 

U kiest (inderdaad...) voor een hond met vacht !

 

 

 

 

Dus voor een hond die 2 keer per jaar zijn vacht verliest.

 

 

 

hl vl vacht;

 

 

 

Ongeveer zoiets dus...

 

...en daarmee krijgt u dan een hond in huis waarmee u de nodige uurtjes per week zoet zult zijn met kammen en borstelen. Bij een goed onderhouden vacht kost het u 1-3 uur per (wekelijkse) kam/borstelbeurt!

Slaat u een keertje(of vaker) over, ziet u misschien door de bomen het bos al niet meer; 

 

 

Onderstaande foto's tonen een Newf met een verwaarloosde en vervilte vacht. Laat het zover niet komen! Kies je voor een Newf... dan hoort daar absoluut een goede vachtverzorging bij!

beneden: dezelfde hond n een grondige "grote beurt". 

Ik hielp hem (en daarmee ook zijn baasjes) en "toverde" hem in n dag weer in een goed verzorgde Newfoundlander met een frisse, luchtige vacht. (zijn ruim 8 uur durende metamorfose is in zijn geheel te zien op onze pagina "vachtverzorging/metamorfose 1")

 

 

Nog niet genezen? 

mooi , dan kunnen we verder praten ...

 

 

 

 

 

want....

 

... deze enorme berg wol is namelijk niet het enige wat Uw lieve beer om het lijf heeft (n tweemaal per jaar verliest!). Heel veel haar vindt U terug op de meest vreemde plaatsen. Plekken, waar U het nit had verwacht.Ik kan er legio opnoemen, in de koffie, in uw (schone) was, enz, enz. 

Het scheelt wel hoor, een wasdroger, daar worden het (meestal) van die harde bolletjes, die U zo van Uw handdoeken af kunt trekken. Oeps, maar vergeet niet de hondenhanddoeken (ja.. een eigen handdoekengarderobe voor uw Newf is gn overbodige luxe!) en mensenhanddoeken te scheiden in de wasmachine! Doet U dat niet, dan zal het U nog lang berouwen. U merkt het pas als U onder de douche vandaan komt en zich af wilt drogen met een lekkere frisse handdoek, overal waar U het water weg wrijft, blijven er haren achter... ach, zo zijn er vele voorbeelden. 

Ook brengt hij bergen zand mee naar binnen. In ons kikkerlandje is het over het algemeen niet altijd droog zomerweer. Lekker wandelen moet Uw newfoundlander ook met regenweer! Daarbij blijft hij natuurlijk niet droog, wat hij overigens heerlijk vindt. Hij zoekt de nattigheid echt op, dat zult U snel merken. 

Zich uitschudden doet hij niet voor U naar binnen gaat, U kunt wachten tot U een ons weegt. Nee, hij doet het  pas als U binnen bent, en de modderspetters belanden dus lekker tegen Uw maagdelijk wit getexte muur. Tussen de buien door gaan wandelen, heeft alleen zin als u zelf droog wilt blijven. Uw newfoundlander dendert toch lekker door de plassen.

In Uw kennissenkring zullen er mensen zijn, die niet graag meer op visite komen. (Mits u uw lieveling naar buiten  zult verbannen) Misschien wel mensen in uw naaste familie... Het produceren van de geluiden die hun ongenoegen doet blijken, en het "stiekem" wegduwen van uw newfoundlander, zal hem alleen maar motiveren, deze mensen eens grondig onder de loep te nemen. Juist en uitgerekend de mensen die er " op hun Paasbest"  bij lopen , en niet van Uw Newfy's " uitingen van genegenheid " gediend zijn, zullen uitbundig begroet,besnuffeld en "ondergekwijld"  worden. Helaas, zo'n strak, pas gestoomd donkerblauw zondags pak  heeft zulk een aantrekkingskracht tot een sliert newfoundlanderkwijl, dat het er met de grootste moeite pas weer helemaal uit te krijgen is.( heel vreemd, maar hoe duurder het pak, hoe moeilijker het er uit te krijgen is, echt waar!) 

 

 

Zo ongeveer zien de lippen van uw Newfybeer er uit op een normaal zomerse dag... Bij een goede lipsluiting valt het met "de slierten" nog wel mee. En met een beetje geluk blijft het haar op zijn voorborst droog. Maar een  "kwijlebekkie"  zoals hier afgebeeld is zeker niet ongewoon... Natuurlijk vindt deze waterliefhebber het lekker om zijn zomerse dagje op te frissen met een flinke slobber uit de waterbak. Het lekkerste is om royaal water in de mond te nemen en de overtollig tot zich genomen verkoelende vloeistof weg te laten druipen. 

Een spoor van water achterlatend sloft hij naar de plek waar hij het liefste zijn sista gaat houden; in een vers gegraven kuil in het koele zand. Zo zal zijn kwijlebekkie omgetoverd worden tot een een heerlijk modderbekkie . Zich van geen kwaad bewust zijnde, zal hij u na zijn sista op zijn geheel eigen manier begroeten; hij legt zijn grote kop in uw schoot, vragend om een lekkere knuffel.... waarmee uw kleding voor de rest van de dag "bestempeld" is .

 

 

Maar vrdat u dit allemaal aan den lijve zult ondervinden, moet u zich eerst voorbereiden op de komst van "de kleine wolbaal ".

 

Uw huis zal hoogstwaarschijnlijk een metamorfose moeten ondergaan. De in uw ogen zo praktisch lijkende laminaat/tegel of houtenvloer zult u voor de belangrijkste groeiperiode van uw newfypup vaarwel moeten zeggen. Het zal moeten verdwijnen onder een stevig karpet waardoor uw hondenkind tijdens zijn uiterst belangrijke groeifase voldoende "grip" zal hebben met lopen en opstaan. Tot in de kieren gelegd, want zo klein als hij is, zoekt hij zeker het koelste plekje op (nt dat spleetje wat u tekort kwam!) Van groot belang, die "grip", voor de ontwikkeling van deze explosief groeiende newfybaby. 

T.z.t. zal uw auto waarschijnlijk ook met het hondenkind moeten "meegroeien" , op die kosten was u misschien al helemaal niet voorbereid...

Waarschijnlijk zult u een traphekje moeten aanschaffen (n goed vastschroeven) om te voorkmen dat hij u zal volgen naar de bovenverdieping.

Zo zijn er tal van aanpassingen, waarbij u misschien helemaal niet stil heeft gestaan.

 

 

 

 

 

"Heeft hij dan alleen maar nadelen ???" (zult U denken)

 

 

 

 

Natuurlijk niet !

 

 

 

 

maar... U moet wel  "geknipt" zijn voor een rol als Newfoundlanderbezitter! Het is echt niet voor iedereen weggelegd. U moet plezier hebben in de vachtverzorging op de eerste plaats. Het geduld, de tijd en het plezier hebben in al die uren die een grondige kam- en borstelbeurt kost. Ook uw huisgenoten moeten voor de "tegens" van de Newfybeer gekozen hebben. 

 

 

 

"Die hond er uit, of ik er uit"

... is een zin die al tegen menig newfy-liefhebber door man-of vrouwlief (die niet geheel of onvoldoende op de nadelen van "zijn" haarbol voorbereid was) uitgesproken is.

 

 

 

 

Maar er is naar mjn idee geen enkel vergelijkbaar dier wat zoveel kan geven als een Newfoundlander!

 

 Zijn onvoorwaardelijke vriendschap, zijn min of meer sensibele, zijn galante en soms zelfs nonchalante gedrag, zijn tolerantie, waardigheid, welwillendheid en zachtmoedigheid, hebben hem ondermeer en ongetwijfeld de begerenswaardige titel "gentleman onder de honden" gegeven! De rust welke hij uitstraalt en de trots die u voelt, als mensen U aanspreken op deze geweldige beer (en niet van hem af kunnen blijven) is iets waar je intens van kunt genieten. 

 

  • Bent u niet bang voor met huidvet beslagen keukenkastjes, bankstellen, deuren en koelkasten, omdat hij daar nou eenmaal zo lekker tegenaan kan hangen?(zijn -ras-typische vachtstructuur is nou eenmaal behoorlijk vet) 

  • Houdt u wel van zijn (met vochtig weer vrij sterke) hondengeur ?  

  • Gunt u deze waterrat (te pas en te onpas) een heerlijke duik in de sloot? (waarna u weer de nodige tijd kwijt bent aan drogen, kammen enz.) 

  • Zijn de "kakzakjes" die u gekocht heeft wel groot genoeg voor zijn "hoop" ? (u kunt ook een pedaalemmerzak gebruiken om zijn uitwerpselen bij elkaar te grabbelen) 

  • Kunt U de lol inzien van zijn koppigheid ?(noem het liever eigenzinnigheid)  

  • Maakt zijn aard U meestal aan het (glim)lachen ?  

 

 

misschien bent U er een...

Een Newfoundlandermens!

 

... je bent het of  je bent het niet. Het moet in je zitten , leven kan dan ook niet meer zonder... Soms merkt U het pas na een eerste echte kennismaking met hem! De vonk springt over ... 

en ...  het is meestal wederzijds!

 

 

 

Ik wens u veel wijsheid met het nemen van het besluit; "een Newf wel-of-niet...."

Geronimo & Armando in de avondzon...

En mocht u tot de beslissing zijn gekomen dat dit dus (nog steeds) DE hond voor u is, wens ik u "BERE" veel geluk met uw NEWFOUNDLANDER(pup)!

Angelique Bultman/Newfoundlanderkennel "v.d.Turfhoeve"

 

 

 

 

_____________________________________________________________________________________

   Copyright Angelique Bultman 2005 Newfoundlanderkennel v.d.Turfhoeve.  www.rumaweb.nl/newfoundlander.